Een middeleeuws literair werk ontstaat niet uit het niets of uit de inspiratierijke duim van de auteur. Er zijn altijd wel oudere teksten die invloed hebben gehad op de nieuwe tekst. Een middeleeuwse auteur wilde vooral origineel omgaan met bekende thema’s en onderwerpen.

Los van de directe voorgangers van Van den vos Reynaerde is de figuur van de vos zowel in de Bijbel als in middeleeuwse teksten vaak erg negatief: hypocriet, vals, duivels… Dierenverhalen als (ook middeleeuws) genre voeren mensen en dieren op, wat bijdraagt tot hun amusementskarakter. Ze gebruiken diverse vormen van humor (ironie, parodie, cynisme, sarcasme) en hebben vaak een complexe structuur.

Voor Van den vos Reynaerde zijn vooral twee oudere werken van belang:

  • Het Latijnse werk Ysengrimus is de eerste tekst waarin de wolf Isegrim en de vos Reynaert onder deze naam optreden. Het is geschreven ca. 1150 in een Gents klooster. De auteur kennen we niet. Het grote thema zijn de lotgevallen van de vraatzuchtige wolf Isegrim en zijn vijandschap met zijn grootste tegenstander: Reynaert. De vos is de wolf door zijn listen steeds weer te slim af. Ysengrimus was een werk voor intellectuelen.
  • De Roman de Renart is een verzameling dierenverhalen in het Frans (de volkstaal, in tegenstelling tot het geleerde Latijn) waarin de vos Renart het hoofdpersonage is. De verhalen zijn op verschillende momenten geschreven, door diverse auteurs en op diverse plekken. Ze dateren uit de periode 1175 en 1250 en ze waren erg succesvol. De verhalen gaan onder meer over armoe, honger en seksuele driften – zeer herkenbare thema’s – en bevatten veel maatschappijkritiek. Willem die Van den vos Reynaerde schreef, kende zeker een aantal onderdelen van dit Franse verzamelwerk.